Jimi Hendrix 1969 Ağustos’unda bir pazartesi sabahı bir Marshall kulesini kendi kendine salınıma ittiğinde, bir mühendislik kusurunu politik bir söyleve dönüştürdü. Marş geri beslemenin altında dağıldı ve dağılmanın kendisi meseleydi. Çayırdaki kimsenin kapak yazısına ihtiyacı yoktu.
Geri besleme aslında nedir
Geri besleme, izin istemeyi bırakmış bir döngüdür. Manyetik hoparlörü duyar, hoparlör manyetiği çalar ve sistem hoşuna giden bir frekans bulup orada kalır; giderek daha yüksek sesle, biri kımıldayana kadar. Bir düzeneğin kendi inisiyatifiyle çıkardığı tek sestir. Mühendisler kariyerlerini onu önlemeye harcar. Müzisyenler yirminci yüzyılın ikinci yarısını ona kur yaparak geçirdi.
Bir geri besleme ulumasının mikrotonal içeriği, bilgi kuramı anlamında gürültü değildir. Son derece özgüldür: bir oda, bir amfi, bir manyetik, bir mesafe ve bir beden, hepsi piyanoda bulunmayan tek bir perdeye çözülmüştür. On beş santim kımıldayın, değişir. Geri beslemenin dürüstçe örneklenememesinin nedeni bu özgüllüktür. Örneklenmiş bir uluma, bir kararın kaydıdır. Canlı olanı kararın kendisidir.
Şarkı söyleyene kadar aç, sonra acıtan yerde dur. — Kulak misafiri olunan soundcheck talimatı, 1991
Çığlığın kısa bir taksonomisi
- Kontrollü açılış. Bir armoniğe devrilen sustain. 1965’ten beri rock’ın temel sözcük dağarcığı.
- Karşı karşıya duruş. Gitar kabine sabit bir açıyla tutulur; çalan, bir bileşene dönüşür. Bütün kariyerler bu geometri üzerine kuruldu.
- Voltaj sıçraması. Gain on birin ötesinde, zincirde bir şey pes eder ve sonuç ekipmanın çıkarmak için tasarlanmadığı bir perdedir. Burada olma nedenimiz bu.
Geri besleme asi bir ifadedir çünkü tekrarlanamaz ve endüstrinin sattığı her şey bir tekrar vaadidir. Uluma der ki: bu oda, bu gece, bu beden. Sonra gider.